Posts in Category: Journal

“The Art of Peaceful Living in Balance with Nature”

Art_textile_numalee_sweetnosugars_weave_nutcha_dotcom_fly_fabricMy Project concerns applied textile art for interior decoration of seaside hostelry. Mankind’s disregard of nature in favor of urban culture creates issues that have inspired my research. Nature is the foundation of many elements and forces on earth, such as tide, sky and woods that are closely connected with us. Nature has shown magnificent ability in creating the combination of so many elements that work delicately to improve the observer’s spirit and mind. Witnessing nature’s beauty can awaken our intuitive sense of peace and desire for a stable life.

I chose three words to represent nature’s charm within the framework of my study of interior decoration requirements at Resort: “Saran” (delight), “Apirom” (pleasure), and “Pridee” (elation). The goal of the art pieces was to capture the character of the surrounding natural environment.

เชียงคาน ณ มุมหนึ่ง

chiangkhan,เชียงคาน,เลย,ท่องเที่ยว,Trip,บูติค,ถนนคนเดิน,บ้านเก่า,พื้นถิ่น,ชาวบ้าน,สงบ,ริมโขง

Chiangkhan

เชียงคาน…อาจไม่ใช่ที่แปลกใหม่อีกต่อไปสำหรับในวันนี้ กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญที่ผู้คนมากมาย อยากไปเยือนสักครั้ง จากเสียงเล่าขานปากต่อปาก

จากกรุงเทพ-เชียงคาน  เราสามารถจะไปด้วยหนทางที่หลากหลาย และไม่ได้ยากเย็นอะไร ไปได้ปีละหลายครั้งเสียด้วยซ้ำไป

เมื่อการท่องเที่ยวกลายเป็นการตามหาแรงบันดาลใจที่สำคัญ เป้าหมายของเราก็คือไปทำไม และ ไปแล้วได้อะไรกลับมามากกว่า

3-4 วัน กับ เชียงคาน ดินแดนที่เพิ่งทำความรู้จักนับว่าเป็นช่วงเวลาที่รวดเร็วพอดู แต่ก็มากพอ ที่จะนั่งนิ่งๆ มองวิถีชีวิตและทำความรู้จักเชื่อมเขาให้เข้ากับเรา

บ่ายคล้อยไอหนาว แทรกตามสายลมที่พัดเอื่อย เดินเรื่อยๆต่ำลงไปทางสายน้ำ สายใยชีวิตริมฝั่งโขง

เชียงคานและรุ่งอรุณ หมอกบางๆ ห่มเมือง ชาวบ้านหลับไหลใต้ไอหมอก คนเมืองยังคง ตาวาวเสาะหาเรื่องราวภายในหมู๋บ้านเล็กๆ แห่งนี้ ได้รับมิตรภาพจากผู้คนที่ดูแลผู้ที่มาเยือนเป็นอย่างดีราวกับเป็นครอบครัว เสียงคุณยายที่เรียกไปใส่บาตรตอนเช้า ย้อนไปในวัยเด็กได้อย่างน่าประหลาด ตลาด อาหาร ผู้คน  และธรรมชาติ นั่งอิ่มเอมกับบรรยากาศ เช้ายันค่ำ ทั้งกลางวันและกลางคืน จวบจนมานั่งนิ่งๆที่ริมฝั่งโขง สิ่งที่แว่บเข้ามาในหัวตอนนั้นกลับ..ใจหายเมื่อนึกถึงความเปลี่ยนแปลง ที่เชียงคานจะเปลี่ยนไป ตามกาลเวลา อะไรหลายๆอย่างจะเข้ามาแทนที่ แต่ที่สุดเราก็ไม่สามารถหยุดยั้งอะไรได้

ความเปลี่ยนแปลงกลายเป็นสัจธรรม

//รอยยิ้ม บ้านเก่า รอยร้าว เล่าเรื่องราว  // ริมฝั่งโขง สายลมหนาว พัดผ่านใจ //

//สุขสงบ อิ่มเอมใจ เคยเป็นอยู่ เช่นไร เป็นเช่นนั้น //

//หอบเอาแรงบันดาลใจ ที่เสาะหากลับ //

//ทิ้งรอยยิ้ม และมิตรภาพ และเล่าขานต่ออย่างสุขใจ//

Numalee // ๒๕๕๕

New

เรื่องเล่าจาก……..Sweet no Sugars